dobagangers, 7 augustus 2011
Nederland , Oosterwolde 20°

Weer bij moeder thuis!

Jo Napot eem!

Onze excuses voor het feit dat we zo laat zijn met de blog, maar we moesten even acclimatiseren. Inmiddels begint het leven in Nederland te wennen al zit ons hoofd nog wel vol van alles wat we hebben meegemaakt in Roemenië.

Afgelopen donderdag zijn we vertrokken uit Doba. De hele Dobaanse bevolking was uitgelopen om van ons afscheid te nemen. Iedereen ging met een dubbel gevoel naar huis. Aan de ene kant was het jammer om naar huis te gaan en onze muti's te moeten missen, maar aan de andere kant verlangden we toch wel erg naar onze eigen moeders en hun kookkunsten! Afscheid nemen van onze gezinnen was moeilijker dan verwacht en er zijn ook enkele tranen gevallen.

De tocht naar Duitsland verliep goed. Afgezien van wat file's wat erg veel vertraging opleverde. Gelukkig kon meester Giep in contact komen met wat Nederlandse vrachtwagenchauffeurs en wisten we de reden voor in ieder geval één file. In het bussie hing een goed sfeertje en al zingend kwamen we aan in Duitsland bij een gezellig overnachtingadres. Het was inmiddels laat op de avond en onze buikjes begonnen te knorren. Gelukkig wist vader Gans een leuk restaurantje in de buurt. Duitsers weten wel wat goed eten is, dus we gingen met een goed gevulde maag terug naar huis. Toch misten we wel de gerechten van onze eigen keukenprinsessen.
We hebben nog gezellig nagepraat en zijn toen gaan slapen, want de volgende ochtend moesten we weer fris en fruitig de tocht naar huis voortzetten. Na een stevig ontbijt werden de tassen verzameld en werd alles weer ingeladen. ‘Ansteigen’ en daar gingen we op weg naar onze eigen muti’s. Natuurlijk waren er de nodige plaspauzes onderweg en knabbelde we nog wat na op de drolletjes.

De reist verliep, op nog wat file’s na, voorspoedig en rond vier uur ’s middags kwamen we aan in Oosterwolde. Een grote groep mensen stond ons op te wachten en alle vaders en moeder vlogen hun kinderen weer om de hals. Ook hebben enkele mensen de moeite genomen om de boel te versieren. We vonden dit erg leuk en via deze weg willen we jullie hiervoor bedanken! Nadat de meeste mensen weer een beetje gekalmeerd waren, zijn we met z’n allen ‘t Leerhuus binnen gegaan en heeft dominee Snoek met ons de reis afgesloten. Ook werden we nog toegesproken door Vader Gans en Meester Giep. Zij vertelden ons dat ze blij waren dat de reis goed verlopen was en dat ze tevreden waren met het afgeleverde werk.
Hierna zijn we allemaal weer naar ons eigen huis gegaan.

Nu we een paar dagen verder zijn, kijken we met een goed gevoel terug op de reis. We missen de mensen in Doba, maar gelukkig hebben we al contact met ze gehad via Facebook. Ze vertelden ons dat ze ons ook misten met name het gelach van de meiden. We hopen dat het mogelijk is om de jongelui van Doba te ontvangen in Nederland, zodat het contact met hen niet verwaterd.

Verder kunnen we zeggen dat we een ervaring rijker zijn en dat deze reis onze blik op de wereld heeft verbreed. Nu we weer thuis beseffen we in wat voor een rijkdom we leven, vooral nu we met eigen ogen gezien hebben wat echte armoede is.

We willen jullie bedanken voor jullie medeleven. Het deed ons erg goed om de reacties op onze blog te lezen. Ook willen we de mensen bedanken die vanmiddag achter de kerk zijn geweest om samen met ons nog eens na te praten over de reis.

Dit was dan alweer de laatste blog over onze reis en we hebben jullie met veel plezier op de hoogte gehouden van onze belevenissen.

Liefs,

De blogsters (en natuurlijk de andere Dobagangers)

Wil je goedkoop naar het buitenland bellen? Bel dan via HalloBuitenland.nl